Een weekend met een lach en een traan! Podium voor Vince en gebroken duim voor pechvogel Bruce Ouwens
GENK - Gemengde gevoelens op het circuit van Genk bij de familie Ouwens uit Hellevoetsluis. Vince Ouwens (10) was zaterdag tijdens de vierde ronde van de GK4 Kart Series heel mooi naar de tweede plaats gesneld in de Honda Cadet-klasse; zijn oudere broer Bruce (12) liep op dat moment met zijn arm in het gips. Iemand was over hem heen gereden tijdens de vrije training van de Formule Honda Junior-klasse.
"Ik ben superblij", zei Vince direct na de huldiging, de beker nog in zijn hand. "Ik had een podiumplaats eerlijk gezegd wel een beetje verwacht." Daarvoor moest hij tijdens de races wel nog een slechte kwalificatie zien goed te maken. Want in de eerste race moest hij daardoor achteraan starten. "Maar daarna ben ik in twee races tijd van vijftien naar drie gereden."
Erg knap, en dat betekende een veel betere uitgangspositie voor de finale. Dat werd overigens een listige, zoveel was duidelijk. De wedstrijd moest namelijk worden verreden in de regen. "Ik had op een gegeven moment iemand ingehaald en met nog twee ronden wilde iemand mij inhalen. Maar hij spinde omdat hij te laat remde en toen werd ik tweede."
Vince vervolgde: "Toen ik over de finish kwam, dacht ik: 'yes!' Ik vind rijden in de regen leuk. Op sommige banen ben ik in vergelijking in de regen sneller dan op een droge baan. Ik heb ook wel veel getraind in de regen. Zelfs in de sneeuw. En ik heb in Genk ook heel vaak op een natte baan gereden, dus ik wist wel wat ik kon verwachten."
Bovendien is Genk voor de gebroeders Ouwens hun thuisbaan. Vince: "We trainen hier het meest. Het is een leuke baan omdat er twee rechte stukken zijn en er veel bochten achter elkaar komen. Dat is niet per se moeilijk maar ik vind het gewoon leuk. Mariembourg vind ik zelfs nog leuker. Dat is mijn favoriete baan. Omdat die ook veel bochten heeft en het is een echt technische baan."
Waar Vince uitgelaten zijn verhaal deed, was dat van pechvogel Bruce logischerwijs een stuk ingetogener. "Tja, een DNS, door mijn duim. Tijdens de tweede vrije training knalde iemand over mijn hand heen op volle snelheid", legde de onfortuinlijke Zuid-Hollander uit. "Daarbij heb ik mijn pols zwaar gekneusd en mijn duim gebroken. We zijn nadat het was gebeurd meteen naar het ziekenhuis gegaan. Het was nogal pijnlijk", bekende hij. "Met drie pijnstillers is het nog steeds pijnlijk. Al gaat het nu, een dag later, wel iets beter."
En nu? Met een hand in het gips is het vast moeilijk rijden. "De eerste week mag ik helemaal niks doen. En ik mag zes weken niet racen", zei Bruce. Hij wanhoopte niet. "De volgende race is pas over acht weken. Dus het komt vast goed!"
Vince en Bruce Ouwens bedanken hun monteur Nick Spronk, hun vader en moeder, opa en oma, Mathieu van Renssen en Berend van de Burg van KWM, het PdB Racing Team, Bastiaan Meurs, Ruud Bakker van Bakker Bouw Solar, Patrick Wenting van de Zijde Wenting Loodgieters- en Installatiebedrijf v.d. Sijde-Wenting.
"Ik ben superblij", zei Vince direct na de huldiging, de beker nog in zijn hand. "Ik had een podiumplaats eerlijk gezegd wel een beetje verwacht." Daarvoor moest hij tijdens de races wel nog een slechte kwalificatie zien goed te maken. Want in de eerste race moest hij daardoor achteraan starten. "Maar daarna ben ik in twee races tijd van vijftien naar drie gereden."
Erg knap, en dat betekende een veel betere uitgangspositie voor de finale. Dat werd overigens een listige, zoveel was duidelijk. De wedstrijd moest namelijk worden verreden in de regen. "Ik had op een gegeven moment iemand ingehaald en met nog twee ronden wilde iemand mij inhalen. Maar hij spinde omdat hij te laat remde en toen werd ik tweede."
Vince vervolgde: "Toen ik over de finish kwam, dacht ik: 'yes!' Ik vind rijden in de regen leuk. Op sommige banen ben ik in vergelijking in de regen sneller dan op een droge baan. Ik heb ook wel veel getraind in de regen. Zelfs in de sneeuw. En ik heb in Genk ook heel vaak op een natte baan gereden, dus ik wist wel wat ik kon verwachten."
Bovendien is Genk voor de gebroeders Ouwens hun thuisbaan. Vince: "We trainen hier het meest. Het is een leuke baan omdat er twee rechte stukken zijn en er veel bochten achter elkaar komen. Dat is niet per se moeilijk maar ik vind het gewoon leuk. Mariembourg vind ik zelfs nog leuker. Dat is mijn favoriete baan. Omdat die ook veel bochten heeft en het is een echt technische baan."
Waar Vince uitgelaten zijn verhaal deed, was dat van pechvogel Bruce logischerwijs een stuk ingetogener. "Tja, een DNS, door mijn duim. Tijdens de tweede vrije training knalde iemand over mijn hand heen op volle snelheid", legde de onfortuinlijke Zuid-Hollander uit. "Daarbij heb ik mijn pols zwaar gekneusd en mijn duim gebroken. We zijn nadat het was gebeurd meteen naar het ziekenhuis gegaan. Het was nogal pijnlijk", bekende hij. "Met drie pijnstillers is het nog steeds pijnlijk. Al gaat het nu, een dag later, wel iets beter."
En nu? Met een hand in het gips is het vast moeilijk rijden. "De eerste week mag ik helemaal niks doen. En ik mag zes weken niet racen", zei Bruce. Hij wanhoopte niet. "De volgende race is pas over acht weken. Dus het komt vast goed!"
Vince en Bruce Ouwens bedanken hun monteur Nick Spronk, hun vader en moeder, opa en oma, Mathieu van Renssen en Berend van de Burg van KWM, het PdB Racing Team, Bastiaan Meurs, Ruud Bakker van Bakker Bouw Solar, Patrick Wenting van de Zijde Wenting Loodgieters- en Installatiebedrijf v.d. Sijde-Wenting.