Rinus Veekay's ongelooflijke herstel: Van crash naar Fast Twelve in kwalificatie Indy 500
Rinus van Kalmthout zal gisteren zo'n beetje iedere emotie hebben gevoeld tijdens de kwalificatie voor de Indy 500. Van fysieke en mentale pijn tot uiterste opluchting en geluk. In de zes uur durende kwalificatie gebeurde er van alles voor de 23-jarige Hoofddorper. In zijn eerste run crashte hij hard. Het team bouwde de auto in drie uur weer op. Een kans op de top twaalf leek wel verkeken, maar in de laatste minuut van de sessie maakte de ECR-coureur het onmogelijke waar.
v.l.n.r: Vader Marijn, moeder Evelien, echtgenote Carmen en Rinus
Met ruim 350 kilometer per uur schoof Rinus Veekay de muur in bocht drie in. Na een klein moment overstuur verloor hij de macht over zijn auto en knalde hij meermaals de muur in. Toen Veekay uitstapte liep hij wel wankel naar de medical car: "Het was een harde klap en mijn rechterknie deed pijn, maar dit was na twintig minuten weg."
De kansen leken verkeken, maar niets bleek minder waar. Het team Ed Carpenter Racing haalde alles uit de kast om de auto opnieuw op te bouwen: "Ik wist wat er niet vervangen hoefde te worden. Dit was de monocoque en de motor. Voor de rest moest alles min of meer worden verwisseld. Het waren allemaal reserveonderdelen, wat niet ideaal is, maar we hebben het voor elkaar gekregen en dat is best geweldig", begint Veekay na de kwalificatie in een persconferentie van de IndyCar.
"Ik ging lunchen en toen ik terugkwam, was de auto alweer in elkaar gezet, en dat binnen een uur. Ze hebben echt geweldig werk geleverd door het zo snel voor elkaar te krijgen."
"We hadden na het incident nog twee runs, wat je normaal niet verwacht op dezelfde dag. Dus dat is fantastisch werk van hen. Ik weet dat dit team snel werkt", bedankt Veekay zijn team. Na een testrun ging het team verder met uitlijnen. In de laatste minuten van de sessie kon Veekay dan toch naar buiten om een tijd te noteren. De vier ronden die hij zou rijden zouden buitengewoon belangrijk voor het verdere verloop van zijn 500-campaign.
In de eerste ronde noteerde hij al een verbluffend tempo en de drop-off in de hierop volgende drie ronden waren minimaal. Met een net gerepareerde auto reed Veekay naar de elfde positie. Dit betekent dat hij zondagavond ook mag rijden in de Fast Twelve.
Rinus Veekay tijdens zijn 'run of Gods'
"Het was echt een achtbaan. Het was zo'n hartverscheurende start van de dag. De crew kreeg de auto in minder dan drie uur weer in elkaar, wat al ongelooflijk is om mee te beginnen. Toen een veilige run neerzetten, de auto laten afkoelen, en aan het eind weer naar buiten gaan en dat doen - ik heb nooit de hoop verloren, maar ik had nooit verwacht dat we dat zouden doen."
"Het is zo'n geweldig verhaal, zo'n geweldige prestatie van de jongens. Ik denk dat zij de echte winnaars van vandaag zijn. Ik hoefde vandaag alleen maar vier ronden lang gas te geven en me vast te houden. Zij hebben het mogelijk gemaakt voor mij. Ja, echt een ontzettend goed werk."
v.l.n.r: Vader Marijn, moeder Evelien, echtgenote Carmen en Rinus
Met ruim 350 kilometer per uur schoof Rinus Veekay de muur in bocht drie in. Na een klein moment overstuur verloor hij de macht over zijn auto en knalde hij meermaals de muur in. Toen Veekay uitstapte liep hij wel wankel naar de medical car: "Het was een harde klap en mijn rechterknie deed pijn, maar dit was na twintig minuten weg."
De kansen leken verkeken, maar niets bleek minder waar. Het team Ed Carpenter Racing haalde alles uit de kast om de auto opnieuw op te bouwen: "Ik wist wat er niet vervangen hoefde te worden. Dit was de monocoque en de motor. Voor de rest moest alles min of meer worden verwisseld. Het waren allemaal reserveonderdelen, wat niet ideaal is, maar we hebben het voor elkaar gekregen en dat is best geweldig", begint Veekay na de kwalificatie in een persconferentie van de IndyCar.
"Ik ging lunchen en toen ik terugkwam, was de auto alweer in elkaar gezet, en dat binnen een uur. Ze hebben echt geweldig werk geleverd door het zo snel voor elkaar te krijgen."
"We hadden na het incident nog twee runs, wat je normaal niet verwacht op dezelfde dag. Dus dat is fantastisch werk van hen. Ik weet dat dit team snel werkt", bedankt Veekay zijn team. Na een testrun ging het team verder met uitlijnen. In de laatste minuten van de sessie kon Veekay dan toch naar buiten om een tijd te noteren. De vier ronden die hij zou rijden zouden buitengewoon belangrijk voor het verdere verloop van zijn 500-campaign.
In de eerste ronde noteerde hij al een verbluffend tempo en de drop-off in de hierop volgende drie ronden waren minimaal. Met een net gerepareerde auto reed Veekay naar de elfde positie. Dit betekent dat hij zondagavond ook mag rijden in de Fast Twelve.
Rinus Veekay tijdens zijn 'run of Gods'
"Het was echt een achtbaan. Het was zo'n hartverscheurende start van de dag. De crew kreeg de auto in minder dan drie uur weer in elkaar, wat al ongelooflijk is om mee te beginnen. Toen een veilige run neerzetten, de auto laten afkoelen, en aan het eind weer naar buiten gaan en dat doen - ik heb nooit de hoop verloren, maar ik had nooit verwacht dat we dat zouden doen."
"Het is zo'n geweldig verhaal, zo'n geweldige prestatie van de jongens. Ik denk dat zij de echte winnaars van vandaag zijn. Ik hoefde vandaag alleen maar vier ronden lang gas te geven en me vast te houden. Zij hebben het mogelijk gemaakt voor mij. Ja, echt een ontzettend goed werk."