SPECIAL: De RB20 van Red Bull ontcijferd: haaienbekinlaten en innovatief ontwerp
Na de onthulling van Red Bulls auto voor het komende seizoen was iedereen op zijn zachtst gezegd verrast door de veranderingen die we konden zien. Gezien het feit dat het slechts een showcase van de auto was, was er een gevoel dat Red Bull veel verborgen hield en niet stond te popelen om alle details aan het publiek te onthullen.
Op de eerste testdag konden we echter zien dat Red Bull had besloten te laten zien hoeveel vertrouwen het heeft in zijn ontwerp, dat compleet anders is dan dat van anderen. Laten we eens kijken naar de weg die Red Bull is ingeslagen en de belangrijkste rollen van de nieuwe aero-elementen op de auto.
Het meeste lawaai wordt zeker gegenereerd door de nieuwe side pod inlets - die de nieuwe naam 'haaienbek' inlets hebben gekregen. Vorig jaar zagen we hoe Red Bull een trend startte met 'onderbeet'-inlaten.
De 'onderlip' van de inlaten was meer uitgesproken en stak veel verder naar de voorkant van de auto uit dan de bovenlip. Gedurende het afgelopen seizoen evolueerde dit ontwerp door de inlaat te versmallen en zijwaarts te verlengen. We zien nu een compleet tegenovergesteld uiterlijk, een 'overbeet'. De bovenlip van de inlaat is veel geprononceerder en lijkt meer afgeronde hoeken te hebben dan vorig jaar.
Het is een uitdaging om dit ontwerp een inlaat te noemen, omdat het nauwelijks zichtbaar is, gezien de positie en de hoek waaronder het zich bevindt. Maar wat wil Red Bull hiermee bereiken?
In de Formule 1 spelen zoals gewoonlijk verschillende factoren een rol. Eerst en vooral moet worden opgemerkt dat we zonder de benodigde instrumenten niet met zekerheid kunnen spreken over de aerodynamica en de rol van aerocomponenten op een auto. Wat we wel kunnen doen is een goede inschatting maken van wat er gebeurt.
Het eerste wat je wint als je van een underbite inlaat verandert in een overbite look is een schonere luchtstroom over de side pods. Sinds de introductie van de nieuwe reglementen heeft het Oostenrijkse team de nadruk gelegd op downwash side pods, waar de luchtstroom overheen cruciaal is.
Elke side pod-inlaat genereert een hogedrukgebied ervoor en door de natuurlijke neiging van lucht om te bewegen waar de plaatselijke druk lager is, kan dit de luchtstroom op de een of andere manier verstoren.
De belangrijkste functie van de verlengde onderlip van de inlaat van vorig jaar was om het hogedrukgebied eronder te verplaatsen, zodat de lucht 'gemakkelijk' de inlaat kon bereiken. Het nadeel van zo'n ontwerp is echter dat de scherpe randen van de inlaat turbulente stromingen kunnen veroorzaken die we niet willen rond onze cruciale aerocomponenten.
Daarom lijkt het erop dat Red Bull zich wilde richten op het verkrijgen van een schone, hoogenergetische stroming over de side pods, die later naar de ruimte boven de beam wing zou worden geleid en zo de bodem van de auto zou helpen om zoveel mogelijk downforce te genereren.
Aan de andere kant is er, zoals we tijdens de presentatie van de RB20 konden vermoeden, nog een inlaat die verticaal is en volledig los staat van de eerder genoemde inlaat. Een verklaring is dat de horizontale inlaat onvoldoende was voor motorkoeling, dus moesten ze er nog een toevoegen.
Wat erg ongebruikelijk is, is de positie van deze inlaat. In de vloeistofdynamica kennen we de grenslaag, die aangeeft dat de stroomsnelheid heel dicht bij een oppervlak aanzienlijk lager is dan de stroming iets verder ervan af. Dit betekent dat Red Bull veel vertrouwen heeft in de effectiviteit van dit idee, als je bedenkt dat de positie van de inlaat niet zo goed is.
De echte magie van de 'haaienbek-inlaten' zit echter in de enorme ruimte eronder. De ingenieurs van Red Bull hebben veel gewonnen door deze beweging om de aerodynamica te manipuleren. Ze hebben het gebied zo ontworpen dat het smaller wordt naarmate we naar de achterkant van de auto en van de auto af bewegen. Met andere woorden, de binnenwand van de undercut heeft een zijdelingse kromming.
Deze beweging creïÃ��Ã��ert een nog groter hogedrukgebied onder de side pods dan anders het geval zou zijn.
Op de eerste testdag konden we echter zien dat Red Bull had besloten te laten zien hoeveel vertrouwen het heeft in zijn ontwerp, dat compleet anders is dan dat van anderen. Laten we eens kijken naar de weg die Red Bull is ingeslagen en de belangrijkste rollen van de nieuwe aero-elementen op de auto.
Het meeste lawaai wordt zeker gegenereerd door de nieuwe side pod inlets - die de nieuwe naam 'haaienbek' inlets hebben gekregen. Vorig jaar zagen we hoe Red Bull een trend startte met 'onderbeet'-inlaten.
De 'onderlip' van de inlaten was meer uitgesproken en stak veel verder naar de voorkant van de auto uit dan de bovenlip. Gedurende het afgelopen seizoen evolueerde dit ontwerp door de inlaat te versmallen en zijwaarts te verlengen. We zien nu een compleet tegenovergesteld uiterlijk, een 'overbeet'. De bovenlip van de inlaat is veel geprononceerder en lijkt meer afgeronde hoeken te hebben dan vorig jaar.
Het is een uitdaging om dit ontwerp een inlaat te noemen, omdat het nauwelijks zichtbaar is, gezien de positie en de hoek waaronder het zich bevindt. Maar wat wil Red Bull hiermee bereiken?
In de Formule 1 spelen zoals gewoonlijk verschillende factoren een rol. Eerst en vooral moet worden opgemerkt dat we zonder de benodigde instrumenten niet met zekerheid kunnen spreken over de aerodynamica en de rol van aerocomponenten op een auto. Wat we wel kunnen doen is een goede inschatting maken van wat er gebeurt.
Het eerste wat je wint als je van een underbite inlaat verandert in een overbite look is een schonere luchtstroom over de side pods. Sinds de introductie van de nieuwe reglementen heeft het Oostenrijkse team de nadruk gelegd op downwash side pods, waar de luchtstroom overheen cruciaal is.
Elke side pod-inlaat genereert een hogedrukgebied ervoor en door de natuurlijke neiging van lucht om te bewegen waar de plaatselijke druk lager is, kan dit de luchtstroom op de een of andere manier verstoren.
De belangrijkste functie van de verlengde onderlip van de inlaat van vorig jaar was om het hogedrukgebied eronder te verplaatsen, zodat de lucht 'gemakkelijk' de inlaat kon bereiken. Het nadeel van zo'n ontwerp is echter dat de scherpe randen van de inlaat turbulente stromingen kunnen veroorzaken die we niet willen rond onze cruciale aerocomponenten.
Daarom lijkt het erop dat Red Bull zich wilde richten op het verkrijgen van een schone, hoogenergetische stroming over de side pods, die later naar de ruimte boven de beam wing zou worden geleid en zo de bodem van de auto zou helpen om zoveel mogelijk downforce te genereren.
Aan de andere kant is er, zoals we tijdens de presentatie van de RB20 konden vermoeden, nog een inlaat die verticaal is en volledig los staat van de eerder genoemde inlaat. Een verklaring is dat de horizontale inlaat onvoldoende was voor motorkoeling, dus moesten ze er nog een toevoegen.
Wat erg ongebruikelijk is, is de positie van deze inlaat. In de vloeistofdynamica kennen we de grenslaag, die aangeeft dat de stroomsnelheid heel dicht bij een oppervlak aanzienlijk lager is dan de stroming iets verder ervan af. Dit betekent dat Red Bull veel vertrouwen heeft in de effectiviteit van dit idee, als je bedenkt dat de positie van de inlaat niet zo goed is.
De echte magie van de 'haaienbek-inlaten' zit echter in de enorme ruimte eronder. De ingenieurs van Red Bull hebben veel gewonnen door deze beweging om de aerodynamica te manipuleren. Ze hebben het gebied zo ontworpen dat het smaller wordt naarmate we naar de achterkant van de auto en van de auto af bewegen. Met andere woorden, de binnenwand van de undercut heeft een zijdelingse kromming.
Deze beweging creïÃ��Ã��ert een nog groter hogedrukgebied onder de side pods dan anders het geval zou zijn.